Seattle en omgeving 2006

Friday, June 23, 2006

Reisdag

Om 2 uur vertrekken we van huis, want het is vrijdagmiddag en onze vlucht zou om half zes vertrekken. Dulles is een ontzettend druk vliegveld op hoogtijdagen en er gaan rond die tijd niet alleen binnenlandse vluchten, maar ook een heel stel buitenlandse vluchten weg.

We hebben de auto in nabij parkeren gezet, iets duurder, maar wel de moeite waard en we vonden een heel goede parkeerplaats. Met ons vijven lukt het goed alle baggage naar de terminal te slepen en het inchecken gaat vlot. Er staan ook een heel stel Nederlanders in de rij, iets wat de kinderen altijd meteen opmerken.

Voor de verandering krijgen we een heel vrolijke en vriendelijke check in agente. Dat stemt ons meteen vrolijk. De security rij gaat ook snel, maar dan wordt Kai's backpack eruit gepakt. Van wie is die, wordt er gevraagd. Van mijn zoon, zeg ik, die nog niet door het poortje is gegaan. Het blijkt, dat Kai een 8 pond gewicht mee heeft genomen. Dat mag niet mee. Vijf pond zou nog mogen, maar acht is te veel. Alsof je met vijf pond ook niet iemand een flinke hersenschudding zou bezorgen! Er wordt door de security officieren flink gegrapt en wij grappen terug, maar Kai schaamt zich dood. We verzekeren hem, dat we een nieuw gewicht zullen kopen, want hij moet de acht pond achterlaten.

Na een ritje met de "people mover" landen we bij de D terminal en onze gate is D11. We zijn ruim op tijd, maar er zit al een grote groep mensen, tot onze verbazing Nederlanders. Die zijn allemaal met een groepsreis mee op doorreis naar Vancouver.

Een van hem hoort mij op mijn mobieltje praten en vraagt of ik een drieband GSM heb, want hij hoort me met mijn zusje spreken. Die is vandaag Amerikaans staatsburger geworden. Ik zeg, dat het een binnenlands gesprek betrof en zo raken we aan de praat. Allerlei vragen worden op me afgevuurd en ik krijg het compliment, dat ik nog helemaal geen ver-Amerikaanst accent in mijn Nederlands heb.

Omdat het eten aan boord over het algemeen of niet aanwezig of abominabel is bestellen we op tijd maaltijden van Gordon Biersch, die vlakbij de gate is. Ik neem een spinazie salade met kip mee.

Dan wordt er omgeroepen, dat we toch wat vertraagd zijn, want de airconditioning werkt niet aan boord en het is er onmenselijk warm. Pas na 45 minuten en een hulp airconditioning worden de omstandigheden gunstig genoeg om ons toe te laten. Poeh! We weten meteen, dat er niet gelogen werd. Het is oncomfortabel heet en het duurt ook nog even voor we eindelijk op weg zijn en de motoren van het vliegtuig de airconditioning verzorgen.

We blijken een flight attendant online te hebben ,die Nederlands en Duits spreekt. Zoiets hebben Rick en ik op onze vele vluchten naar de westkust nog nooit meegemaakt. We denken dus, dat de Nederlandse reisgroep heel wat in de melk te brokkelen had.

De vlucht verloopt voorspoedig. Saskia en ik kijken "Last Holiday" met Queen Latifah, een ontzetten leuke film.

Natuurlijk landen we te laat en dan laat de baggage ook nog op zich wachten. Wij zijn moe, maar ik kam me niet voorstellen hoe moe al die Nederlanders moeten zijn!!

Als alle tassen er zijn gaan we naar Dollar, waar we onze van van hebben gehuurd. Dat was verreweg het goedkoopst, maar we moeten met een shuttle naar hun locatie. Het is inmiddels ver na middernacht onze tijd. Maar we krijgen een mooie Freestar en rijden dankzij onze MIO GPS zo naar het hotel.

De Embassy Suites is een mooi hotel en de kinderen willen er graag langer blijven. De prijs is ook goed, maar we gaan morgen verder, helaas voor iedereen. We krijgen een suite met twee kamers en drie bedden.

Vanwege het late uur zijn we allemaal hongerig. We zijn net na elven aangekomen en het restaurant in het hotel is net dicht. Rick, nog helemaal wakker, gaat op verkenning uit en komt niet veel later met de heerlijkste (vind ik dan nu) Wendy's burger en frietjes terug. Jammie, het gaat allemaal op!

Net na middernacht gaat het licht uit, voor ons gevoel 3 uur 's nachts.

3 Comments:

At 8:43 AM, Blogger Wendy said...

Jullie hebben dus (als ik het goed begrijp) 3 uur tijdsverschil.
Dat is natuurlijk even wennen.

Ik ben blij dat jullie mijn burgers op prijs konden stellen (haha).
Toevallig dat jullie met een groep NL'ers in het vliegtuig zaten.
Veel plezier vandaag nog. Wij gaan straks lekker naar het voetbal kijken.
Groetjes!!

 
At 10:38 PM, Anonymous Anonymous said...

test

 
At 8:44 AM, Anonymous Anonymous said...

This comment has been removed by a blog administrator.

 

Post a Comment

<< Home